عشق       

حالا فهمیدم چرا زنجیر عشق تو محکم ترین زنجیر دنیاست . ای کاش تمام کودکی هایم بازی دیگری را به جای عمو زنجیر باف انتخاب می کردم.

 آن عموی خیالی آن روز ها امروز خودش را جوری نشانم داد که فکرش را هم نمیکردم .

 خودم گفتم ای کاش نه من گفتم و نه او می بافت . زنجیر بلند و رها نشدنی عشق تو را .

 دیدم هیچ وقت با صدای هیچ پرنده ای حتی هیچ جیز برایم نمی آورد . نگو رفته بود تو را بیاورد .

               تا اسیر غصه ی فردا نبود

کاش بودی تا فقط باور کنی

               بی تو هرگز زندگی زیبا نبود

اگر از یادم رود عالم

          تو از یادم نخواهی رفت

                     به شرط آنکه گه گاهی

                                   تو هم از من کنی یادی

                               قدر یک شب هم شده از آن پرستاری کنید

سخت است هنگام وداع آنگاه که دریابی چشمانی که درحال عبور است پاره ای از وجود تو را خواهد برد .

عشق ترانه ای بود که برای بيداريت خواندم

                                            تو به خواب رفتی..... 

قرار بود بیایی برای من باشی

نه این که تا ابد اینجا به جای من باشی

                   قرار بود بیایی به هم بپیوندیم      

                   فدای چشم تو باشم فدای من باشی

قرار بود بیایی شبی به زیبایی

غزال من غزل درد های من باشی

                  قرار بود بیایی به کوچه ای بنبست

                  شبی غریبه ترین آشنای من باشی

قرار بود بیایی در آستانه ی در

همیشه بنده بمانم خدای من باشی

                  قرار بود بیای و فتنه بنشیند

                 نه این که تا ابد ماجرای من باشی

هزار آینه در من شکست و نشکستی

نشد که دست کم اینجا صدای من باشی

                میان موج شکن آرزوی من این است

تو به من خندیدی

 و ندانستی

من به چه دلهره از باغچه ی همسایه سیب را دزدیدم

باغبان از پی من تند دوید

سیب را دست تو دید

غضب آلوده به من کرد نگاه

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

و تو رفتی و هنوز

خش خش گام تو تکرار کنان می دهد آزارم

 و من اندیشه کنان غرق این پندارم

که چرا با غچه ی کوچک ما سیب نداشت

پیش از این ها هوا خوب بود

و صدای آفتاب می پیچید در نیزار

و شاهکار خدا بود انگار

که در سراب چشم های تو

کبوتر بی هوای من

آب خوردو مرد

حالا هوا خوب است

صدای آفتاب می پیچد در نیزار

و من کنار سایه ی طولانی آدم ها

دردهایم را دسته می کنم

و فکر می کنم

که بعد ها هم هوا خوب میشود

و سراب چشم های تو می ماند و آفتاب و درد های من